Lotty Welfring vu Nidderpallen: An der Regioun kaafen a verkaafen!
D’Lotty Welfring huet 1996 d‘Épicerie zu Réiden iwwerholl, déi zënter deem „Réidener Spënnchen“ heescht. D’Lotty huet sech op regional, bio a Fair-Trade Produkter spezialiséiert. Hei fannt Dir all Produkter aus eisem Eck: Quetschekraut aus dem Atert Lycée, Gebeess vun de Biekerecher Autisten, Eeër vum Iewelenger Kleer, Téi vum Séi, Leindotter-Ueleg vun Osper, Kropemannsdrëpp a villes méi. Sai Fair-Trade Kaffi, deen zu Lëtzebuerg geréischtert ass, ass wäit iwwer d’Grenzen vun eisem Kanton bekannt.
Lotty, firwat regional Produkter?
Wa mir scho net eis eege Produkter wertschätzen, ween dann? A wa keen eis regional Produkter keeft, gi se verluer an da verléiere mer an engems ee Stéck vun eiser Kultur, wat a mengen Aen immens Schued wier. Ech sinn der Meenung, dass mir zu Lëtzebuerg sollen de lëtzebuerger Produkten a Servicer Prioritéit ginn, a nëmme sollen auslännescher kafe wann et keng lëtzebuerger ginn.
D’Iddi hannert dem Beki, deen ech nach ëmmer ënnerstëtzt hunn, ass di selwecht: eis Regioun mat hiren Produzenten a Geschäfter stäerken a sou Aarbechtsplazen hei behalen. Sou si mer manner ufälleg fir Krisen an Chômage.
Ech verkafe regional Produkter, well ech gesinn dat Ganzt als ee Kreeslaf vu Gin a Kréien. Als Beispill: de Produzent ënnerstëtzt mech an deem hee bei mech akafe kennt an ech ënnerstëtzen den Produzent an deem ech seng Produkter verkafen.
Mat regionale Produkter vermeide mer natierlech och vill Transport an CO2-Emissiounen a mir ënnerstëtzen héichwäerteg Produkter, déi meeschtens op enger méi nohalteger Hirstellung baséieren wéi wäit importéierter.
Firwat si Geschäfter an engem Duerf wichteg?
An eiser klenger Geschäftsstrooss kritt een alles an ech sëtze mech all Daach dofir an dass dat sou bleift. Vill Awunner aus dem Kanton si frou eng no Aarbechtsplaze hei ze hunn. Di vill Ufroen fir Vakanzen-Aarbechten déi ech all Joer kréien, beweisen, dass och di Jonk frou wieren no vun doheem schaffen ze kënnen.
Profitéiere mer da net all dervun, wann eis Geschäftsstrooss hei zu Réiden lieweg bleift? A fir dass mer déi um Liewe behale, brauche mer eng gewësse Vilfalt vu Geschäfter a Servicer. Ech mengen di mannst vun eis hunn d’Loscht an d‘Zäit fir all kleng Kommissioun beim Bäcker oder op der Bank mussen den Auto unzespaanen fir op Miersch oder an d’Pommerlach ze fueren.
Vill vu menge Cliente schätzen all des Offeren beieneen ze hunn, net brauche wäit ze fueren an perséinlech servéiert ze ginn. A mengen An mécht akafe just da freet, wann een dat Nëtzlecht mat eppes Schéines verbënnt, wéi wier et d ‘Kommissiounen mat engem gudde Kaffi an engem flotte Gespréich ofzeschléissen?
Wat ass Däi Message un d’Lieser?
Ech wënschen mir, dass d’Awunner aus dem Kanton och weiderhin eis kleng Geschäftsstrooss schätzen! Zënter iwwer 100 Joer, schléit hei d ‘Häerz vu Réiden, hei trefft een sech an tauscht sech aus, an natierlech kann een all seng Akeef hei erleedegen.
De Moment stinn e puer Geschäfter eidel, dowéinst wëll ech een Opruff man: ob Jonk oder manner Jonk, traut Iech ee Commerce unzefänken an sou dozou bäizedroen dass d ‘Häerz vun eisem Duerf nach laang wäert weiderschloen.
